Η αποποινικοποίηση των εκτρώσεων

Την ώρα που ο Κυπριακός λαός ετοιμαζόταν να υποδεχτεί την Μεγάλη Εβδομάδα και να βιώσει με κατάνυξη τα Άγια Πάθη και στη συνέχεια να ευφρανθεί με τη χαρά της Ανάστασης του Θεανθρώπου, η Βουλή των Αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας προέβαινε σε άλλη μία εγκληματική ενέργεια κατά της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης, ψήφιζοντας την τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα για αποποινικοποίηση των εκτρώσεων.

Η τροποποίηση αυτή κυοφορείτο για πολύ καιρό αλλά οι βουλευτές φοβούμενοι την αντίδραση της Εκκλησίας και των πολιτών δεν τολμούσαν να την υπερψηφίσουν πριν τις προεδρικές εκλογές.  Εκμεταλλευόμενοι την αναστάτωση που προκάλεσε η δημοσιοποίηση κάποιου ηθικού παραπτώματος ενός κληρικού και συνάμα την κατανυκτική διάθεση των πιστών, ψήφισαν αυτόν τον επαίσχυντον νόμο.

Αντί οι κυβερνώντες και οι νομοθετούντες να ασχοληθούν με την ουσία του προβλήματος εστιάζοντας στην αποφυγή των ανεπιθύμητων εγκυμοσύνων και στην στήριξη  όσων τις βιώνουν, επέλεξαν την εύκολη λύση της θανάτωσης των εμβρύων. Αντί να προσπαθήσουν να σταματήσουν την μάστιγα της υπογεννητικότητας που ταλανίζει το λαό και το έθνος μας, την έθρεψαν με την απεχθή τους ενέργεια.

Αγνοώντας την επιστημονική και θεολογική θεώρηση περί της ανθρωπολογικής υπόστασης του εμβρύου σύμφωνα με την οποία το έμβρυο από τη δημιουργία του είναι ένας πλήρης άνθρωπος που εξελίσσεται και υιοθετώντας τη θέση ότι το έμβρυο είναι ένας ανθρωποειδής οργανισμός ο οποίος αποκτά  ανθρώπινη υπόσταση στην πορεία της εγκυμοσύνης ή κατά την γέννηση αυτοανακυρήχθηκαν σε συνένοχους πολλών χιλιάδων φόνων ετησίως.

Η επιστημονική θέση περί του θέματος διατυπώθηκε ξεκάθαρα από τον διάσημο Αμερικανό γυναικολόγο Dr Bernard Nathanson, ο οποίος to 1985 συγκλόνησε το παγκόσμιο με την δημοσιοποίηση της κινηματογράφησης της έκτρωσης ενός εμβρύου 12 εβδομάδων. Ο πρώην διευθυντής της μεγαλύτερης κλινικής εκτρώσεων στον δυτικό κόσμο ανέφερε τα ακόλουθα: « Μετά την εμφάνιση της επιστήμης της Εμβρυολογίας όλες οι μελέτες, χωρίς εξαίρεση, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το αγέννητο μωρό, το έμβρυο, είναι ένα ανθρώπινο πλάσμα, αναπόσπαστο από εμάς, και ένα μέλος της κοινωνίας μας».

Η επιπόλαια στάση της πλειοψηφίας των βουλευτών μας, τους κατέταξε στη μεγάλη λίστα των γενοκτόνων στην ανθρώπινη ιστορία.  Ως σύγχρονοι Ηρώδηδες υπέπεσαν σε ηθική αυτουργία μαζικών δολοφονιών ανθρωπίνων όντων, μιμούμενοι τους ομολόγους τους σε πολλές άλλες χώρες του κόσμου, επιβεβαιώνοντας την συντελούμενη έσχατη επιστημονική και ηθική κατάπτωση της κοινωνίας μας.

Τα επιχειρήματα αυτών που υπερψήφισαν την αποποινικοποίηση των εκτρώσεων ήταν απίστευτα επιπόλαια.  Κάποιοι και κάποιες προέβαλαν το δικαίωμα της μητέρας να αποφασίσει τι θα κάνει με αυτό που κουβαλά στο σώμα της, ως να ήταν ένα άψυχο περιουσιακό της στοιχείο.  Κάποιοι και κάποιες ανέφεραν ότι η αποποινικοποίηση θα συμβάλει στην εξακρίβωση του πραγματικού μεγέθους του προβλήματος.

Όπως και στην πρόσφατη περίπτωση της ψήφισης του νόμου για το σύμφωνο συμβίωσης,  όλα σχεδόν τα κοινοβουλευτικά κόμματα και η πλειοψηφία των βουλευτών πυροβόλησαν ομαδόν τον κοινωνικό ιστό και το ελληνορθόδοξο φρόνημα του λαού, καταπατώντας τον ευαγγελικό λόγο, την πατερική διδασκαλία και την εκκλησιαστική μας παράδοση.

Είναι να απορεί κανείς πως μπορούμε ως λαός να προσβλέπουμε στο έλεος του Θεού τη στιγμή που οι άρχοντές μας συμπεριφέρονται με τέτοιο αλγεινό τρόπο. Το βέβαιο είναι ότι αν συνεχίσουμε με τα ίδια μυαλά δεν πρόκειται ούτε να ελευθερωθούμε ούτε να επιβιώσουμε ως έθνος.  Είμαστε λίγοι και για να επιβιώσουμε πρέπει να διατηρίσουμε τη διαφορετικότητα και την αυθεντικότητά τας.  Οι ευθύνες όλων μας, αλλά ιδιαίτερα της εκκλησίας και ενός εκάστου των πιστών είναι τεράστιες.  Ας τις αναλάβουμε επιτέλους.

 

Advertisements

Πάσχα στο Άγιον Όρος

Αυτές τις μέρες οι απανταχού χριστιανοί εορτάζουμε το πιό σημαντικό γεγονός στην ιστορία της ανθρωπότητας μετά τη Γένεση.  Την Ανάσταση του Υιού του Θεού μέσω της οποίας άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία της ανθρωπότητας με την συντριβή του θανάτου και το εγκαίνιο του παραδείσου.  «Τα πάντα πεπλήρωται φωτός ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια» ψάλλει ο υμνωδός στης Εκκλησίας.  Όλη η κτίση έχει γεμίσει φως.  Ο κάθε άνθρωπος έχει πλέον ξεκάθαρο προορισμό και προοπτική στην αιωνιότητα.

Η χαρά είναι μεγάλη.  Ιδιαίτερα γι’ αυτούς που έχουν εντριφύσει στο νόημα της Αναστάσεως.  Ακόμη μεγαλύτερη για όσους προετοιμάστηκαν κατάλληλα για το κοσμοσωτήριο αυτό γεγονός εκμεταλλευόμενοι την Μεγάλη Τεσσαρακοστή για να αγωνιστούν πνευματικά κατά το μέτρο των δυνάμεων τους, όπως όρισαν οι Αγιοπνευματοφόροι πατέρες, καθαρίζοντας τις ψυχές και τα σώματά τους με τη μετάνοια, τη νηστεία και τις κατανυκτικές ιερές ακολουθίες της Εκκλησίας μας.

Τα τελευταία 22 χρόνια μας ληθεέύτερη Τα τελευταία 22 χρόνια μας ληθεέγια όσους επέλεξαν να αφιερώσουν τη ζωή τους αποκλειστικά στον Χριστό προσβλέποντας στην ημέρα της κρίσεως και στην αιώνια ζωή.  Μιά απλή επίσκεψη σε ένα μοναστήρι αυτές τις μέρες είναι αρκετή για να αντιληφθεί κανείς ότι η Μεγάλη Εβδομάδα αποτελεί την πεμπτουσία της μοναχικής ζωής προσφέροντας συμπυκνωμένα όλα τα πνευματικά μηνύματα της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης.

Η Πρόνοια του Θεού οικονομά ώστε για δύο και πλέον δεκαετίες να ζούμε την Μεγάλη Εβδομάδα στο Άγιον Όρος.  Σε αυτή την μοναδική πολιτεία, το φάρο της ορθοδοξίας, όπου μερικές χιλιάδες ορθόδοξοι μοναχοί από όλο τον κόσμο αγωνίζονται προσευχόμενοι νυχθημερόν υπέρ του σύμπαντος κόσμου και όπου δεκάδες χιλιάδες επισκέπτες ετησίως αναπαύονται πνευματικά εξομολογούμενοι τις αμαρτίες τους, μυσταγογούμενοι από τις ιερές ακολουθίες, φωτιζόμενοι από τη συναναστροφή με τους πατέρες πριν επιστρέψουν  στον κόσμο αλλοιωμένοι εν ετέρα μορφή για να συνεχίσουν την πορεία τους.

Το Άγιον Όρος είναι από μόνο του μία αποκάλυψη.  Κατά κάποιο μυστηριώδη τρόπο, ο επισκέπτης , με την είσοδό του στον Άθω ξεχνά τις βιοτικές του μέριμνες.   Ο νούς του καθαρίζει ώστε να απορροφά εύκολα τα όσα θα δεί, θα ακούσει και θα αισθανθεί.  Ο γεωγραφικός αποκλεισμός του Αγίου Όρους από τον κόσμο, το συνταγματικά κατοχυρωμένο αυτοδιοίκητό του, οι περιορισμοί στην επισκεψιμότητά του και η αντίσταση των μοναστών στις πιέσεις για «εκσυγχρονισμό» του, επιτρέπουν την διαφύλαξη σε μεγάλο βαθμό της ησυχίας η οποία κατά τους πατέρες της εκκλησίας είναι η μητέρα της προσευχής.   Η νοερά παρουσία της προστάτιδος του Υπεραγίας Θεοτόκου και η φυσική παρουσία λειψάνων χιλιάδων επώνυμων Αγίων και πολύ περισσοτέρων ανωνύμων Αγίων προκαλούν δέος ακόμη και στους πλέον αδιάφορους πνευματικά επισκέπτες.  Η επιβλητική αρχιτεκτονική των μοναστηριακών κτηρίων, το ανεπανάλειπτο φυσικό κάλλος, η μεγάλη ιστορική αξία, ο ανεκτίμητος πολιτιστικός πλούτος, η αυθεντική αχάλκευτη βυζαντινή ψαλτική, η διατροφική συνήθεια, η μυσταγωγία των ακολουθιών, το ασκητικό πρόγραμμα και το παραδοσιακό τυπικό συνθέτουν ένα μοναδικό σκηνικό.   Αυτό όμως που εντυπωσιάζει πάνω από όλα είναι η ανιδιοτελής θυσιαστική αγάπη των πατέρων μοναστών.  Ο ζήλος με τον οποίο καθημερινά διακονούν τους αριθμητικά υπεράριθμους προσκυνητές των μοναστηριών, φροντίζοντας για την διατροφή, την καθαριότητα, την ξενάγηση, την διακίνηση και την πνευματική καθοδήγησή τους, παρόλο το απαιτητικό πνευματικό τους πρόγραμμα.

Τις Άγιες ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας η εμπειρία γίνεται συγκλονιστική.  Η απερίσπαστη εντρύφηση στα πολλά βαθιά μηνύματα των ιερών ακολουθιών μετατρέπει την κάθε μέρα, την κάθε ώρα και το κάθε λεπτό σε μια νέα αποκάλυψη.  Όσα χρόνια και αν επαναλαμβάνεται αυτή η εμπειρία, η κάθε μέρα, η καθε ώρα και το κάθε λεπτό αποκαλύπτει κάτι καινούργιο.  Ένα βαθύτερο νόημα, ένα πρωτόγνωρο συναίσθημα.  Κάθε χρόνο, το πένθος των Αγίων Παθών και η χαρά της Αναστάσεως βιώνονται εντονότερα. Κάθε χρόνος μας οδηγεί πιό κοντά στα πραγματικά γεγονότα.

Εύχομαι ο κάθε Έλληνας ορθόδοξος χριστιανός να ζήσει αυτή την εμπειρία ώστε να αντιληφθεί το μέγεθος της ευεργεσίας του Θεού προς αυτόν.

Χριστός Ανέστη !!!

Το κυπριακό τραπεζικό θαύμα

Μερικές μέρες μετά την έναρξη της δεύτερης συνεχόμενης προεδρικής θητείας του, ο Νίκος Αναστασιάδης επιχειρεί να δώσει την χαριστική βολή στο τραπεζικό σύστημα της Κύπρου, ολοκληρώνοντας το έργο που ξεκίνησε 5 ακριβώς χρόνια προηγουμένως, λίγες μέρες μετά την έναρξη της πρώτης θητείας του, με το κούρεμα των τραπεζικών καταθέσεων.

Με την απόφαση για ιδιωτικοποίηση της Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας, που με μαεστρία και ψευδείς παραστάσεις αρπάχτηκε από τα χέρια δεκάδων χιλιάδων Κυπρίων πολιτών και περιήλθε στα χέρια της κυβέρνησης Αναστασιάδη το 2013, η πάλαι ποτέ ατμομηχανή της κυπριακής οικονομίας περιέρχεται πλέον εξ’ ολοκλήρου στα χέρια ξένων καιροσκόπων επενδυτών.  Ακολουθώντας την πορεία των 3 μεγάλων παραδοσιακών συστημικών τραπεζών  (Κύπρου, Λαικής και Ελληνικής) η Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα ξεπουλείται στα ξένα επενδυτικά ταμεία, ολοκληρώντας το σχέδιο της παγκόσμας διακυβέρνησης και των εδώ εκπροσώπων της για έλεγχο του τραπεζικού συστήματος της χώρας μας.

Εντός των προσεχών μηνών δεν θα υπάρχει ούτε μία κυπριακής ιδιοκτησίας εμπορική τράπεζα.  Οι 3 από τις 4 συστημικές τράπεζες (Κύπρου, Ελληνική και Συνεργατική) θα βρίσκονται υπό των έλεγχο Αμερικανικών επενδυτικών ταμείων. Δεδομένου του εξαιρετικά μεγάλου υπερδανεισμού επιχειρήσεων και νοικοκυριών και του πρωτοφανούς ποσοστού μη εξυπηρετούμενων δανείων, μεγάλο μέρος των περιουσιών των Ελληνοκυπρίων θα βρίσκεται έρμαιο διεθνών επενδυτικών γεράκων.

Το ξεπούλημα του κυπριακού τραπεζικού συστήματος ξεκίνησε με το πρωτοφανές παράνομο, παράτυπο, παράλογο και καταστροφικό  κούρεμα των καταθέσεων τον Μαρτίου 2013.  Ως γνωστό, η απόφαση αυτή λήφθηκε με κύρια αιτιολογία ότι το τραπεζικό σύστημα της Κύπρου ήταν υπερμεγέθες σε σχέση με την κυπριακή οικονομία.  5 χρόνια μετά, αποδεικνύεται πόσο εσφαλμένη ήταν η τότε διάγνωση των σοφών του Eurogroup και πόσο καταστροφική ήταν η θεραπευτική αγωγή.  Κατά την πενταετία 2013 – 2018 το συγκρητικό μέγεθος του κυπριακού τραπεζικού συστήματος σε σχέση με το ΑΕΠ της κυπριακής οικονομίας όχι μόνο δεν μειώθηκε όπως επιδιώκετο, αλλά αντίθετα διογκώθηκε, αφού τόσο οι καταθέσεις όσο και τα δάνεια αυξήθηκαν και το ΑΕΠ συρρικνώθηκε.  Πέραν τούτου, η ποιότητα του δανειακού χαρτοφυλακίου επιδεινώθηκε σημαντικά αφού τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια εκτοξεύθηκαν σε επίπεδα μαμούθ από 21% το 2012 σε 50% το 2014.

Με την ίδια μαεστρία που η παγκόσμια διακυβέρνηση, με τη συνέργεια των εδώ διεφθαρμένων πολιτικών υποτακτικών τους, αφήρπασε από τους κύπριους πολίτες το τραπεζικό σύστημα, μηχανεύεται και την υφαρπαγή του ενεργειακού μας πλούτου.  Το παιγνίδι των υδρογονανθράκων είναι ακόμη πιό χοντρό και η παγκόσμια διακυβέρνηση που το ελέγχει είναι το μεγάλο φαβορί να το κερδίσει αφού απέναντί της έχει υποτακτικούς της, τους οποίους ο λαός πριν μερικούς μόνο μήνες ανανέωσε την εντολή διαχείρισης του μέλλοντός του.  Τα σημάδια είναι εμφανή.  Το αίτημα για επαναδιαπραγμάτευση των συμφωνιών διαμοιρασμού και η παθητική διεθνής αντίδραση στην τουρκική παρεμπόδιση των γεωτρήσεων είναι ενδεικτικά.

Ο Κυπριακός λαός παρακολουθεί αποχαυνωμένος όσα συντελούνται εις βάρος του αφού δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί το μέγεθος και την περιπλοκότητα της πλεκτάνης που έχει στηθεί.  Όχι μόνο σύρεται ως πρόβατον επι σφαγήν αλλά όποτε χρειαστεί επιβραυβεύει τους θύτες του με την ψήφο του.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι μόνο ο Θεός μπορεί να προστατέψει τον λαό.  Γι’ αυτό, τις Άγιες μέρες που μας έρχονται ας εντείνουμε τις προσευχές μας.

Ισχύς δια της γνώσεως

Στην πολυχιλιετή παρουσία του στην Κύπρο, ο Ελληνισμός υπέστη πολλά δεινά από δεκάδες κατακτητές.  Η κομβική γεωγραφική θέση της πατρίδας μας έλκυε τους εκάστοτε ιμπεριαλιστές οι οποίοι λόγω του ανίσχυρου της την καταλάμβαναν με μεγάλη ευκολία ώστε να ελέγχουν αυτό το ζωτικό σημείο του πλανήτη. Το μικρό μέγεθος του νησιού μας, η απουσία ισχυρών συμμάχων και η αναποτελεσματική στήριξή του από την μητέρα πατρίδα, περιόριζαν το δικαίωμα και τον πόθο αυτοδιάθεσης των Κυπρίων.

Η διαχρονική αυτή κατάσταση συνεχίστηκε μέχρι το 1974 όταν η γειτονική Τουρκία εισέβαλε στο νησί με τις ευλογίες της τέως αποικιοκράτηρας Βρεττανίας για εξυπηρέτηση των κοινών τους στρατηγικών συμφερόντων.  Η συγκρητική υπεροχή της Τουρκίας έναντι της Κύπρου και της Ελλάδας στα μάτια των υπερδυνάμεων και της διεθνούς κοινότητας γενικότερα, εμπόδισε την Κυπριακή Δημοκρατία να διεκδικήσει την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου, των βασικών ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και έσυρε τους Έλληνες της Κύπρου σε καταστροφικούς συμβιβασμούς, ατέρμονες άκαρπες συνομιλίες και απο-ενοχοποίηση του κατακτητή.

Η ανακάλυψη τεράστιων αποθεμάτων  υδρογνανθράκων στην Κυπριακή ΑΟΖ σε συνδυασμό με το νεο-οθωμανικό, αντιδημοκρατικό, δικτατορικό, ισλαμιστικό, αντιδυτικό, ηγεμονικό πρόσωπο της Τουρκίας των τελευταίων ετών έχουν αλλάξει άρδειν προς όφελος μας τα γεωπολιτικά δεδομένα στην περιοχή μας.

Η μετατροπή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου σε ένα από τα πλουσιότερα ενεργειακά κέντρα του πλανήτη και η σημασία καλλιέργειας κλίματος σταθερότητας στην περιοχή για απρόσκοπτη εκμετάλλευση των τεράστιων ενεργειακών πόρων, έχει θέσει την Τουρκία αντιμέτωπη με τα συμφέροντα των χωρών της περιοχής (π.χ. Ισραήλ, Αίγυπτος) αλλά και της Ευρωπαικής Ένωσης.  Παρόλο που ούτε οι ΗΠΑ, ούτε το ΝΑΤΟ, ούτε η Ευρωπαική Ένωση δεν θα αφήσουν εύκολα την Τουρκία να απομακρυνθεί από την σφαίρα επιρροής τους και να βρεθεί στην αγκαλιά της Ρωσίας,  εν τούτοις έχουν πάψει να την μεταχειρίζονται ως το καλομαθημένο παιδί και τον πιστό σύμμαχο.

Για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία της πατρίδας μας, δίνεται η ευκαιρία να ανατρέψουμε τα εις βάρος μας δεδομένα και να διεκδικήσουμε αυτά που ισχύουν σε όλα τα προηγμένα δημοκρατικά κράτη του κόσμου.  Την ελευθερία, την αποχώρηση των ξένων στρατευμάτων, την κατάργηση των εγγυήσεων, την απεξάρτηση από κράτη κηδεμόνες, την αυτοδιάθεση, την κατάργηση του ρατσιστικού διαχωρισμού του λαού σε κοινότητες και την εφαρμογή των βασικών ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η εκμετάλλευση αυτής της μεγάλης ευκαιρίας χρειάζεται καθαρό μυαλό και γνώση. Χρειάζεται αλλαγή τρόπου σκέψης.  Χρειάζεται ενότητα και αποφασιστικότητα.  Χρειάζεται απαγκίστρωση από ιδεολογικές αγκυλώσεις και ιδιοτελή συμφέροντα. Χρειάζεται θάρρος για αναγνώριση της πικρής αλήθειας ότι η λύση του κυπριακού δεν μπορεί να προέλθει από συνομιλίες του τύπου που διεξάγονταν τα τελευταία 40 χρόνια.

Η ωμή πραγματικότητα είναι ότι το κυπριακό θα λυθεί όταν η Τουρκία αντιληφθεί ότι το κόστος συντήρησης της κατοχής της Κύπρου και υλοποίησης της διαχρονικής στρατηγικής της είναι μεγαλύτερο από το όφελος που αποκομίζει.  Θα λυθεί όταν οι μεγάλες δυνάμεις αντιληφθούν ότι είναι προς το συμφέρον τους ο τερματισμός της κηδεμονίας της Κύπρου από την Τουρκία.

Τα ευήκοα ώτα στις ΗΠΑ, στην Ευρωπαική Ένωση και στη διεθνή κοινότητα τα οποία είναι προδιαθετειμένα ενάντια στη συμπεριφορά της Τουρκίας αυξάνονται.  Η σύμπλευση συμφερόντων των  Ευρωπαικών, περιφεριακών και δυτικών δυνάμεων με αυτά της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι πρωτοφανής και άγνωστο πόσο θα διαρκέσει.  Γι’ αυτό επιβάλλεται η άμεση εκμετάλλευσή της.

Η οριστική απεμπλοκή της Τουρκίας από την Κύπρο

Ένα από τα λίγα ομόφωνα συμπεράσματα των Κυπριακών πολιτικών δυνάμεων και της συντρηπτικής πλειοψηφίας των πολιτών μετά την τεσσαρακονταετή παλινωδία των συνομιλιών και το φιάσκο του Κρανς Μοντάνα είναι ότι για να υπάρξει μόνιμη λύση στο κυπριακό πρόβλημα πρέπει οπωσδήποτε η Τουρκία να απεμπλακεί οριστικά από το νησί.

Η εξέλιξη αυτή αποτέλεσε ένα μεγάλο βήμα προς την ορθή κατεύθυνση.  Παρόλο που οι παγιωμένες θέσεις των κομμάτων δεν επιτρέπουν την ελεύθερη αναγνώριση της ωμής πραγματικότητας, το ομόφωνο αυτό συμπέρασμα έχει μεταλλάξει το ερώτημα που ετίθετο για χρόνια αν θα πρέπει να υπάρξει οριστική απεμπλοκή της Τουρκίας στο πώς πλέον αυτή θα επιτευχθεί.

Η σχολή σκέψης όλων σχεδόν των κομμάτων είναι ότι αυτό θα επιτευχθεί με την πλήρη αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων και την κατάργηση των εγγυήσεων.  Η δική μας θέση ήταν εξ’ αρχής και παραμένει ότι κάτι τέτοιο δεν είναι αρκετό αφού, όπως και στο παρελθόν, η Τουρκία θα χειραγωγεί και θα εκμεταλλεύεται την Τουρκοκυπριακή κοινότητα, με τη χρήση των γνωστών μεθόδων προβοκάτσιας και ψυχολογικού πολέμου, εξασκώντας φυγόκεντρες και διασπαστικές πιέσεις στο κυρίαρχο κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Το 1956 η Τουρκία ανάγαγε την Κύπρο σε ζωτικό γεωστρατηγικό της χώρο και έκτοτε μηχανεύεται τον πλήρη έλεγχό του.  Η ανακάλυψη τεράστιων αποθεμάτων υδρογονανθράκων έχει μεγαλώσει την σημασία της Κύπρου για την Τουρκία.

Η επιβαλλόμενη οριστική απεμπλοκή της Τουρκίας από την Κύπρο προυποθέτει την κατάργηση της αναχρονιστικής, ρατσιστικής, διαιρετικής πρόνοιας των συνθηκών Ζυρίχης- Λονδίνου περί δύο κοινοτήτων και την συνταγματική ισοτιμία των Κυπρίων πολιτών ανεξαρτήτως εθνοτικής ή θρησκευτικής προέλευσης.  Κάτι που ήδη προνοείται συνταγματικά για τους Ελληνοκύπριους, Μαρωνίτες, Αρμένιους και Λατίνους αλλά όχι για τους Τουρκοκύπριους.

Η διεκδίκηση αυτής της ζωτικής συνταγματικής αλλαγής προυποθέτει την άρτια προετοιμασία ενός ξεκάθαρου αφηγήματος το οποίο να βασίζεται αφενός στο θεμελιώδες δημοκρατικό δικαίωμα του «ένας άνθρωπος μία ψήφος» και αφετέρου στα συμφέροντα των σημαντικών δρώντων κρατών της περιοχής μας για απεγκλωβισμό της Κύπρου από την Τουρκία.

Όπως είναι ευρέως αντιληπτό, και ιστορικά πολλάκοις τεκμηρειωμένο, η διεκδίκηση τέτοιων αλλαγών και η δίκαιη επίλυση διεθνών προβλημάτων όπως το Κυπριακό, δεν γίνεται μέσω του ΟΗΕ αλλά διά της διπλωματικής, νομικής, οικονομικής και στρατιωτικής ισχύος. Κάτι βέβαια που από μόνη της η μικρή μας πατρίδα δεν διαθέτει επαρκώς, μπορεί όμως να αναπτύξει μέσω συμμαχιών με ισχυρές περιφερειακές και παγκόσμιες δυνάμεις των οποίων τα συμφέροντα συγκυριακά συμπλέουν με τα δικά μας και αντιτίθενται σε αυτά της Τουρκίας.  Χώρες όπως πρωτίστως το Ισραήλ, η Αίγυπτος και η Ελλάδα και δευτερευόντως η Γαλλία και η Ιταλία.   Όσον αφορά την Ευρωπαική Ένωση, αποκομίζει μεν σημαντικά οφέλη από τη σχέση της με την Τουρκία, όμως η δυνατότητα ενεργειακής απεξάρτησης από τη Ρωσία και η ισχύς των 2 μελών της Ελλάδας και Κύπρου έχει μεγαλύτερη βαρύτητα.  Η προαπαιτούμενη συνεργασία της Κύπρου με το Ισραήλ, την Αίγυπτο, την Ελλάδα και την Ιταλία για εκμετάλευση των ενεργειακών τους πόρων δεν μπορεί να αφεθεί έρμαιο της αλλοπρόσαλλης στάσης της Τουρκίας μέσω της επιρροής της στο κυπριακό κράτος.  Όσον αφορά τις ΗΠΑ, η στάση τους έναντι των Κούρδων αποδεικνύει ότι έχουν παύσει να υπερασπίζονται τη διατήρηση της ηγεμονικής θέσης της Τουρκίας στην περιοχή και θα ήταν προτιμούσαν αν το ρόλο αυτό αναλάμβανε το Ισραήλ.  Τα συμφεροντα όλων των πιό πάνω κρατών θα εξυπηρετούνταν καλύτερα από ένα κυρίαρχο, δημοκρατικό και σταθερό κυπριακό κράτος.

Βάσει των πιό πάνω, επιβάλλεται η εκμετάλλευση του παραθύρου ευκαιρίας που έχει ανοιχθεί ώστε να μπορέσει ο Κυπριακός λαός ( Έλληνες, Τούρκοι, Αρμένιοι, Μαρωνίτες και Λατίνοι) να ζήσει ειρηνικά και αρμονικά σε συνθήκες ασφάλειας, οικονομικής και κοινωνικής ευημερείας.

 

Το ξεγύμνωμα του δι-κοινοτισμού

Η πρόσφατη ταύτιση της Τουρκοκυπριακής ηγεσίας με τις παράνομες ενέργειες και τις παρανοικές απαιτήσεις της Τουρκίας αναφορικά με την εκμετάλλευση του ενεργειακού πλούτου της Κυπριακής Δημοκρατίας έχουν καταδείξει με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο ότι η εγκάθετη ηγεσία των κατεχομένων δεν ενδιαφέρεται ποσώς για την προάσπιση των συμφερόντων των Τουρκοκυπρίων αλλά μόνο για την προώθηση των στρατηγικών συμφερόντων της Τουρκίας.

Η πιό πάνω διαπίστωση ήταν εμφανής από την εποχή της αποικιοκρατίας στις αρχές της δεκαετίας του 1950 όταν οι Βρεττανοί επανέφεραν την Τουρκία στο παιγνίδι της διεκδίκησης της Κύπρου για να εξασφαλίσουν την δική τους παρουσία ως ρυθμιστικός παράγοντας, αλλά ο αδύναμος και προδωμένος Ελληνοκυπριακός πληθυσμός δεν είχε το θάρρος να αντισταθεί στις μεθοδεύσεις των Βρεττανών που έθεσαν τον δι-κοινοτισμό στην καρδιά του συντάγματος του νέου κράτους ώς ορολογιακή βόμβα.

Τα παρεπόμενα του δι-κοινοτισμού είναι γνωστά.  Οι προβοκάτσιες από την ΤΜΤ, η τουρκανταρσία το 1963, τα γεγονότα του 1967, η εισβολή το 1974, η ανακήρυξη του ψευδοκράτους το 1983 και τα πρόσφατα γεγονότα στην Κυπριακή ΑΟΖ.

Ο κάθε ελεύθερα και λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος αντιλαμβάνεται ότι όσο συντηρείται ο δι-κοινοτισμός, ο κυπριακός λαός δεν θα μπορέσει να ειρηνεύσει, αφού η Τουρκία θα ποδηγετεί την εκάστοτε Τουρκοκυπριακή κοινότητα εξασκώντας σε αυτήν φυγόκεντρες δυνάμεις από το ενιαίο κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ως εκ τούτου, η μακροχρόνια σταθερότητα και ευημερία της πατρίδας μας προυποθέτει την υπέρβαση του θεσμού των κοινοτήτων και την αντιμετώπιση των νόμιμων πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας ως ένα λαό.  Όπως σε όλα τα σύγχρονα, προηγμένα, ευημερούντα δημοκρατικά κράτη του κόσμου, τα δικαιώματα των νομίμων πολιτών δεν διαφέρουν αναλόγως εθνοτικής ή θρησκευτικής ή άλλης προέλευσης, όπως στην Κυπριακή Δημοκρατία τα δικαιώματα των Ελλήνων, των Αρμενίων των Μαρωνιτών και των Λατίνων δεν διαφέρουν, έτσι και αυτά των νομίμων Τούρκων πολιτών δεν πρέπει να διαφέρουν.

Οι τρέχουσες συγκυρίες προσφέρονται για καταγγελία αυτού του ρατσιστικού, οθωμανικής προέλευσης και βρεττανικής πατρότητας καρκινώματος στα διεθνή σώματα. Η Ευρωπαική Ένωση προσφέρει το πλέον αποτελεσματικό βήμα αφού τα σημερινά συμφέροντα των Ευρωπαίων εταίρων μας συμπλέουν με τα δικά μας λόγω της σημασίας που έχουν τα ενεργειακά αποθέματα μας στην απεξάρτησή της από την Ρωσία.  Οι  ΗΠΑ βλέπουν με θετικό μάτι τον περιορισμό της επιρροής της Τουρκίας στην ΝΑ  Μεσόγειο λόγω της αντιπαλότητας της με το Ισραήλ για διεκδίκηση ηγεμενικού ρόλου στην περιοχή και λόγω των προβλημάτων που δημιουργεί στο ΝΑΤΟ και στους συμμάχους τους το φλέρτ της Τουρκίας με την Ρωσία.

Όπως έχει διαφανεί ξεκάθαρα στο παρελθόν, τόσο στο Κυπριακό όσο και σε άλλα διεθνή προβλήματα, ο ρόλος του ΟΗΕ έγει γίνει πλέον καθαρά συμβολικός και επουσιώδης.  Η πρόσφατη ποντιοπιλατική του στάση στο θέμα της παρεμπόδισης του γεωτρύπανου της ΕΝΙ αποτελεί επαναβεβαίωση αυτού της τραγικής διαπίστωσης.  Ως εκ τούτου, δεν μπορούμε να περιμένουμε πολλά από αυτόν.

Επειδή κανείς δεν μπορεί να ξέρει πόσο θα διαρκέσει η τρέχουσα ευνοική συγκηρία των γεωπολιτικών δεδομένων, επιβάλλεται η νέα κυβέρνηση του Πρόεδρου Αναστασιάδη να εκμεταλλευτεί το μεγάλο λάθος που έχει διαπράξει η Τουρκία με την παρεμπόδιση του γεωτρύπανου της ΕΝΙ και να εξαπολύσει διεθνή διπλωματική εκστρατεία επανατοποθέτησης του Κυπριακού στην ορθή του βάση ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής, τη διεκδίκηση του οριστικού απεγκλωβισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία και την εφαρμογή του θεμελιώδους δημοκρατικού δικαιώματος «ένας άνθρωπος μία ψήφος» με την κατάργηση του ρατσιστικού δι-κοινοτισμού.

Κυρίαρχο ταμείο υδρογονανθράκων

Η ανακάλυψη μεγάλου αποθέματος υδρογονανθράκων στο στόχο «Καλυψώ» στο τεμάχιο 6 της Κυπριακής ΑΟΖ, έθεσε επίσημα τη χώρα μας στον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη και την ενίσχυσε με ένα μεγάλο στρατηγικό συντελεστή ισχύος ο οποίος, ως αναμενόταν, ενόχλησε την Τουρκία.

Η παρεμπόδιση του ενεργειακού μας προγράμματος ήταν αναμενόμενη αφού η Τουρκία είχε προειδοποιήσει επανηλειμμένα.   Αναμενόμενη ήταν επίσης και η αιτιολόγηση της παράνομης αυτής ενέργειας καθώς και η στάση της εγκάθετης Τουρκοκυπριακής ηγεσίας περί συνδειαχείρισης και διαμοιρασμού των κερδών από την εκμετάλλευση.

Για άλλη μία φορά, η κυβέρνηση Αναστασιάδη αποδείχθηκε επιμηθής, επιπόλαια και ερασιτέχνης.  Τα περί οχύρωσης της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας αποδείχθηκαν έπεα πτερόεντα και τα απαιτούμενα προληπτικά μέτρα ανεπαρκή.  Αν η κυβέρνηση είχε υλοποιήσει την απαίτηση του μνημονίου με την Τρόικα και τις προεκλογικές της δεσμεύσεις για δημίουργία κυρίαρχου ταμείου υδρογονανθράκων, στο πρότυπο αυτού της Νορβηγίας, όπου μέτοχοι θα ήταν όλοι οι νόμιμοι κάτοικοι της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι προφάσεις της Τουρκίας θα είχαν προληφθεί και τα διπλωματικά επιχειρήματα των φίλων και υποστηρικτών μας για αντιμετώπιση της Τουρκικής προκλητικότητας και ανάσχεση του τουρκικού επεκτατισμού θα ήταν αισθητά ενισχυμένα.

Η αξία των κοιτασμάτων στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι τεράστια.  Δεν είναι μόνο οικονομική αλλά και γεωστρατηγική.  Η οικονομική τους αξία είναι ακόμη απροσδιόριστη αφού το ερευνητικό πρόγραμμα βρίσκεται σε εξέλιξη.  Το βέβαιο είναι ότι η συγκρητική αξία τους σε σχέση με το ΑΕΠ της χώρας μας είναι γιγαντιαία.

Η διεθνής εμπειρία χωρών με μεγάλα ενεργειακά αποθέματα είναι πολύ διδακτική.  Απο τη μία, έχουμε χώρες όπως τη Νορβηγία, όπου μέσα από χρηστή διαχείριση, τα ενεργειακά αποθέματα ανήγαγαν το βιοτικό επίπεδο των Νορβηγών στην κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης.  Από την άλλη, έχουμε τη Νιγηρία, όπου αντίστοιχα ενεργειακά αποθέματα καταπόντισαν το βιοτικό επίπεδο των Νιγηριανών στον πυθμένα της παγκόσμιας κατάταξης και μετέτρεψαν την χώρα σε άνδρο διαφθοράς και εγκληματικότητας.

Η ειδοποιός διαφορά μεταξύ των δύο πιό πάνω περιπτώσεων έγκειται στο θεσμικό πλαίσιο διαχείρισης που υιοθετήθηκε, ιδιαίτερα σε σχέση με την διασφάλιση διαφάνειας, την αποφυγή διαπλοκής, την προστασία από τη διαφθορά και τον περιορισμό  εμπλοκής των πολιτικών.  Εξέχοντα ρόλο στο Νορβηγικό μοντέλο διαχείρισης των ενεργειακών πόρων της χώρας, διαδραματίζει το κυρίαρχο ταμείο υδρογονανθράκων, το οποίο πέραν των πιό πάνω, διασφαλίζει την χρηστή και παραγωγική επένδυση των κερδών προς όφελος των επόμενων γενεών και όχι των εκάστοτε κυβερνώντων.

Δεδομένων των διαστάσεων της διαφθοράς και της εμπλοκής σε αυτήν των πολιτικών στην χώρα μας, είναι άκρως επιβεβλημένη η άμεση θέσπιση ενός θεσμικού πλαισίου, στο πρώτυπο αυτού της Νορβηγίας.

Στην περίπτωσή μας, ο δίκαιος διαμοιρασμός των κερδών από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων μέσω ενός κυρίαρχου ταμείου, με πρώτυπο αυτό της Νορβηγίας, στο οποίο μέτοχοι θα είναι ισότιμα όλοι οι νόμιμοι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας, ανεξαρτήτως θρησμεύματος ή εθνοτικής προέλευσης, θα αποστομώσει όσους στηρίζουν τις Τουρκικές προφάσεις, θα απαγκιστρώσει το θέμα των υδρογονανθράκων από το παζάρι των συνομιλιών αφού δεν θα τίθεται πλέον θέμα διαμοιρασμού στις δύο κοινότητες, και θα θέσει τη βάση για αντιμετώπιση του ρατσιστικού οθωμανικής προέλευσης και βρετανικής πατρότητας δι-κοινοτισμού που αποτελεί την γενεσιουργό αιτία του κυπριακού προβλήματος.

Η αξιοποίηση των υδρογονανθράκων

Η πρόσφατη εξεύρεση μεγάλου αποθέματος υδρογονανθράκων στο στόχο Καλυψώ επιβεβαίωσε την ύπαρξη υπερπολύτιιμου πετρελαιακού συστήματος στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας και έθεσε επίσημα τη χώρα μας στον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη.

Τα μεγάλα κοιτάσματα υδρογονανθράκων αποτελούν αναντίλεκτα ένα τεράστιο θείο δώρο το οποίο αν αξιοποιηθεί ορθά μπορεί όχι μόνο να βελτιώσει σημαντικά το βιοτικό επίπεδο του λαού μας αλλά και να συμβάλει καταλυτικά στην δίκαιη επίλυση του Κυπριακού προβλήματος.

Η ορθή αξιοποίηση των υδρογονανθράκων στηρίζεται σε 4 βασικούς πυλώνες.

Πρώτον, στην ασφάλεια των κοιτασμάτων αλλά και των μελλοντικών εγκαταστάσεων για αξιοποίησή τους, όπως αγωγών και σταθμού υγροποίησης.  Αυτή προυποθέτει αφενός την αποτελεσματική αμυντική θωράκιση της ΑΟΖ του κράτους μας μέσω της ανάπτυξης μίας σύγχρονης αποτρεπτικής αεροναυτικής δύναμης και αφετέρου την σύμπηξη στρατιωτικών διακρατικών και περιφερειακών συμμαχιών.

Δεύτερον, στην επιλογή της βέλτιστης λύσης εκμετάλλευσης από τις διάφορες που προσφέρονται. Η επιλογή πρέπει να λαμβάνει υπόψη όχι μόνο το οικονομικό όφελος αλλά και το σχετικό πολιτικό ρίσκο και τους γεωστρατηγικούς παράγοντες.

Τρίτον, στην χρηστή διαπραγμάτευση με τους διεθνείς ενεργειακούς κολοσσούς που εμπλέκονται στην εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων.  Λόγω των τεράστιων χρηματικών ποσών, επιβάλλεται η ύπαρξη ενός αυστηρού νομικού πλαισίου το οποίο να προβλέπει αποτελεσματικό έλεγχο, επαρκή διαφάνεια και αποτρεπτικές ποινές για όσους το παραβαίνουν.

Τέταρτον, στην αξιοποίηση των κερδών από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων, προς όφελος όλων των νομίμων πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας.  Αυτό προυποθέτει τη δημιουργία και λειτουργία ενός κυρίαρχου ταμείου, στο πρώτυπο αυτού της Νορβηγίας,  το οποίο να διασφαλίζει ότι τα κέρδη θα επενδύονται προς όφελος των μελλοντικών γενεών των Κυπρίων.  Δικαιούχοι στο κυρίαρχο ταμείο πρέπει να είναι όλοι οι νόμιμοι Κύπριοι πολίτες ανεξαρτήτως θρησκείας ή εθνικής καταγωγής και όχι οι κοινότητες, όπως αυτό προδιαγράφεται στις συνομιλίες.  Η αναφορά σε πολίτες και όχι κοινότητες θα συμβάλει στον απαραίτητον απεγκλωβισμόν από το ρατσιστικό και διαιρετικό διαχωρισμό του κυπριακού λαού σε κοινότητες ο οποίος καθομολογουμένως αποτελεί την γενεσιουργό αιτία του Κυπριακού προβλήματος.

Η μέχρι σήμερα διαχείριση του ζητήματος των υδρογοαθράκων προκαλεί μεγάλη ανησυχία.   Όπως αποδείχθηκε  από τη πρόσφατη παρεμπόδιση του γεωτρύπανου SIPEM 12000 της ΕΝΙ από τον Τουρκικό στόλο, η ασφάλεια των κοιτασμάτων βρίσκεται στο έλεος του Θεού. Η μέχρι πρότινος στήριξη της ιδέας για διοχέτευση των υδρογονανθράκων σε αγωγό μέσω Τουρκίας είναι ενδεικτική της επιπολαιότητας με την οποία τυγχάνει διαχείρισης το θέμα.  Οι διαπραγματεύσεις με τους ενεργειακούς κολοσσούς γίνονται πίσω από κλειστές πόρτες από μία πολύ μικρή ομάδα ανθρώπων που προέρχονται από το διεφθαρμένο ολιγαρχικό κομματικό κατεστημένο που νέμεται το δημόσιο πλούτο τις τελευταίες δεκαετίες εις βάρος των πολιτών. Το απαιτούμενο νομικό πλαίσιο που ακόμη και το Μνημόνιο με την Τρόικα προέβλεπε για κατοχύρωση της διαφάνειας, τη λογοδοσίας, και της αποτελεσματικότητας της διαχείρισης των υδρογονανθράκων στη βάση των κάλλιστων διεθνών πρακτικών δεν έχει ακόμη υιοθετηθεί.

Το ανεκτίμητο θείο δώρο των υδρογονανθράκων επιβάλλεται να διαφυλαχτεί ως κόρη οφθαλμού.  Το αμαρτωλό παρελθόν του ολιγαρχικού πολιτικού κατεστημένου της χώρας μας δεν επιτρέπει την ανεξέλεγκτη διαχείριση αυτού του πολύτιμου θείου δώρου από την πολιτική ηγεσία.  Όταν είναι γνωστό ότι τα διεφθαρμένα κόμματα και στελέχη τους έχουν καθιερώσει τις μίζες ακόμα και στα μικρά έργα, πως είναι δυνατόν να σκεφτεί κανείς ότι δεν θα κάνουν το ίδιο στα τεράστια συμβόλαια δισεκατομμυρίων των υδρογονανθράκων.

Ο Γενικός Ελεγκτής της Κυπριακής Δημοκρατίας οφείλει να παρέμβει άμεσα.

Δημοψήφισμα για τη μορφή λύσης

Οι προεδρικές εκλογές είναι παρελθόν και τα αποτελέσματά τους τυγχάνουν ποικίλων ερμηνειών.

Μία από τις πλέον ενδιαφέρουσες ερμηνείες είναι αυτή που επιχειρεί να συνδέσει το αποτέλεσμα με την μορφή λύσης του κυπριακού προβλήματος που ο λαός προκρίνει.

Με τους υποψηφίους των ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ, Αναστασιάδη και Μαλά αντίστοιχα, ένθερμους υποστηρικτές του πλαισίου Γκουτιέρες και των προτάσεων Αναστασιάδη που προηγήθηκαν, να εξασφαλίζουν στον πρώτο γύρο 46% του συνόλου των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων (66% αυτών που ψήφισαν), κάποιοι διατείνονται ότι αυτό καταδεικνύει ότι η πλειοψηφία των Κυπρίων πολιτών συμφωνεί με αυτές.

Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική και εξάγεται τόσο από τις δημοσκοπήσεις όσο και τις δημόσιες συζητήσεις.  Ενώ οι πολίτες συμφωνούν για την ανάγκη κατάργησης των επεμβατικών δικαιωμάτων και αποχώρησης όλων των τουρκικών στρατευμάτων, η συντριπτική πλειοψηφία, συμπεριλαμβανομένων βέβαια και των ψηφοφόρων Αναστασιάδη και Μαλά, δεν αποδέχεται τα περισσότερα από τα βασικά ποιοτικά χαρακτηριστικά της εσωτερικής πτυχής της προτεινόμενης λύσης.

Συγκεκριμένα, οι πολίτες δεν αποδέχονται ούτε τα ευρύτατα δικαιώματα αρνησικυρίας της μειοψηφίας, ούτε την εκ περιτροπής προεδρία με το πρόσχημα της διασταυρούμενης ψήφου, ούτε τον ακρωτηριασμό του δικαιώματος ιδιοκτησίας στις περιουσίες των εκτοπισμένων, ούτε την παραμονή όλων των εποίκων με το πρόσχημα της προσωρινής εγκατάστασης, ούτε την ελεύθερη διακίνηση των Τούρκων πολιτών.

Μάλιστα, μεγάλο ποσοστό πολιτών αντιτάσσεται στην απεμπόληση του θεμελιώδους δημοκρατικού δικαιώματος «ένας άνθρωπος μία ψήφος» και στο ρατσιστικό διαχωρισμό του κυπριακού λαού στη βάση της εθνοτικής προέλευσης  ή της θρησκείας.

Τα τελευταία 40 χρόνια αναλώθηκαν σε άκαρπες διαπραγματεύσεις για εξεύρεση λύσης Δι-κοινοτικής Δι-ζωνικής Ομοσπονδίας.  Η πολιτική ηγεσία, ποδηγετούμενη από τους Άγγλους,  παραπλανούσε το λαό, αποκρύπτοντάς τις πραγματικές παραμέτρους της λύσης που διαπραγματευόταν.  Με την πάροδο του χρόνου οι πολίτες άρχισαν να αντιλαμβάνονται τι ακριβώς ήταν αυτό που ετοιμαζόταν και τον Απρίλιο 2004 με το δημοψήφισμα το απέρριψαν με το ισχυρό ποσοστό 76%.

Παρόλη την ισχυρή εντολή του δημοψηφίσματος, η πολιτική ηγεσία συνέχισε να οδεύει στη γραμμή της ΔΔΟ που χάραξε η Αγγλοτουρκική συμπαιγνία, εκμεταλλευόμενη την απαξίωση, τη σύγχυση και η ιδιοτέλεια που προξένησε στο λαό το βαθιά διεφθαρμένο κομματικό ολιγαρχικό κατεστημένο.

Οι πρόσφατες προεδρικές εκλογές ήταν μία από τα ίδια.  Η ουσία του κυπριακού προβλήματος δεν συζητήθηκε καθόλου στην προεκλογική περίοδο.  Το ίδιο και τα άλλα καυτά θέματα της διαφθοράς, της διαπλοκής, της κομματοκρατίας, της χαμηλής ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, της έλλειψης θεσμικού πλαισίου χρηστής διαχείρισης των υδρογονανθράκων.  Οι πολιτικοί περιορίστηκαν σε αερολογίες αφού δεν μπορούσαν να προσφέρουν καμία προοπτική πραγματικής αλλαγής ούτε στο κυπριακό ούτε στα άλλα ζωτικά θέματα.  Το πολιτικό σύστημα παραμένει δέσμιο του διεφθαρμένου κομματικού κατεστημένου.

Η μεγάλη αλλαγή των γεωπολιτικών δεδομένων που επέφερε η εξεύρεση μεγάλων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην Κύπρο και στις γειτονικές χώρες και η δραστηριοποίηση των δυτικών πετρελαιακών κολοσσών στην Κυπριακή ΑΟΖ σε συνδυασμό με τη ρήξη στις σχέσεις της Τουρκίας με τις ΗΠΑ και το δυτικό κόσμο, έχουν δημιουργήσει ένα μεγάλο παράθυρο ευκαιρίας για ανατροπή της καταστροφικής πορείας στο Κυπριακό των τελευταίων χρόνων, που οδήγησαν στην ισλαμοποίηση των κατεχομένων και στην προσάρτησή τους στην Τουρκία καθώς και στην αποενοχοποίηση της τελευταίας.

Πριν μπεί στα βαθιά της νέας του θητείας, ο Πρόεδρος επιβάλλεται να ζητήσει μέσω δημοψηφίσμτος ξεκάθαρη εντολή για τη μορφή λύσης που θα επιδιώξει, ώστε να μην χαθουν άλλα 5 χρόνια και μαζί τους η σπάνια ευκαιρία που έχουν δημιουργήσει οι γεωπολιτικές συγκυρίες.

Νικήτρια η αποχή, ηττημένη η δημοκρατία

Το άρθρο αυτό γράφεται μεταξύ των δύο γύρων των προεδρικών εκλογών και είναι άγνωστο ποιός θα είναι ο επόμενος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Όμως, ο μεγάλος νίκητης των εκλογών όπως και ο  μεγάλος ηττημένος είναι ήδη γνωστοί.

Με την αποχή να εκτοξεύεται στο 28,1% (154.898 ψήφους) από το 16,9% (91.993 ψήφους) που ήταν το 2013 και με μερικές δεκάδες χιλιάδες νέους πολίτες να αρνούνται να εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους επιτεύχθηκε ένας από τους βασικότερους στόχους της παγκόσμιας διακυβέρνησης, δηλαδή η απαξίωση των δημοκρατικών αρχών από τους πολίτες και η απάθεια τους στα όσα καταστροφικά προκαλούνται εναντίον τους.

Η σύγγχυση, η ιδιοτέλεια και η συνήθεια οδήγησαν την πλειοψηφία όσων εξάσκησαν το δικαίωμα της ψήφου να επιλέξουν στην εξουσία τους κύριους υπαίτιους της οικονομικής καταστροφής, τους πρωτεργάτες της διαφθοράς και τους εκπροσώπους της μειοδοτικής σχολής του εθνικού προβλήματος.

Η σύγχυση είναι διάχυτη.  Οι πρόσφυγες ψήφισαν αυτούς που δέκτηκαν να τους στερήσουν το δικαίωμα επιστροφής στις πατρογονικές τους εστίες αποδεχόμενοι την προτεραιότητα των χρηστών έναντι των ιδιοκτητών.  Οι εθνικόφρονες ψήφισαν αυτούς που έβαλαν τα θεμέλια για εξαφάνιση του έθνους από την Κύπρο αποδεχόμενοι την παραμονή όλων των εποίκων και την ελεύθερη διακίνηση των Τούρκων πολιτών στο νησί.   Οι δημοκράτες ψήφισαν αυτούς που πρότειναν την εξίσωση τπυ 82% με το 18% αποδεχόμενοι την εκ περιτροπής προεδρία και το δικαίωμα της αρνησηκυρίας.  Αυτοί που φτωχοποιήθηκαν από την οικονομική καταστροφή που προκάλεσαν οι κυβερνήσεις ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ στήριξαν τους εκπροσώπους τους.  Αυτοί που κουρεύτηκαν, ψήφισαν αυτούς που τους κούρεψαν.  Οι τίμιοι ψήφισαν τους ψεύτες.  Οι πιστοί ψήφισαν τους άθεους.

Η ιδιοτέλεια είναι οφθαλμοφανής.  Διορισμοί, προαγωγές, κοινωνικές παροχές, μισθολογικές αυξήσεις και παντός είδους ρουσφέτια αποτέλεσαν για άλλη μία φορά εργαλεία εξαγορασμού συνειδήσεων.  Το πρόσκαιρο προσωπικό όφελος επικράτησε το μακροχρόνιου εθνικού συμφέροντος.

Η συνήθεια που ακούει στον επιστημονικό όρο «συσπείρωση» ή στο πεζό όρο «μάντρισμα» είναι αδιαμφισβήτητη, αποδεικνύοντας την απουσία ελεύθερης σκέψης από πλευράς πολιτών.

Οι ευθύνες της μειοψηφίας του διεφθαρμένου, κομματικού κατεστημένου γι’ αυτό το αποτέλεσμα είναι βαρύτατες.  Οι προσωπικές φιλοδοξίες και τα κομματικά συμφέροντα στέρησαν για άλλη μία φορά την ευκαιρία αποτίναξης του ζυγού της ενδοτικής, μειοδοτικής σχολής και την υιοθέτηση μίας ελπιδοφόρας ανατρεπτικής στρατηγικής.

Με μαθηματική ακρίβεια οδεύουμε σε άλλη μία χαμένη πενταετία.  Άλλα 5 χρόνια ψευδαισθήσεων, αποδοχής των τετελεσμένων της κατοχής, παραχάραξης της ιστορίας, αποενεχοποίησης της Τουρκίας, συγκάληψης της διαφθοράς, συνέχισης της διαπλοκής, αλλοτρίωσης της εθνικής ταυτότητας και αποδόμησης της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ο δεύτερος γύρος των εκλογών είναι ήσσονος σημασίας.

Ύψιστης σημασίας είναι η αποκατάσταση της δημοκρατίας με τη προκήρυξη δημοψηφίσματος για ξεκάθαρη τοποθέτηση του λαού επί της συνταγματικής βάσης λύσης του Κυπριακού προβλήματος.  Ο λαός επιβάλλεται να τοποθετηθεί άμεσα και ξεκάθαρα επ’ αυτού του σοβαρώτατου ζητήματος.

Μείζονος σημασίας είναι η σύμπηξη ενός αντι-διζωνικού μετώπου για προάσπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας ως ενιαίο κράτος, απεγκλωβισμό από τη Δι-κοινοτική Δι-ζωνική Ομοσπονδία, απόσυρση των καταστροφικών υποχωρήσεων των διακυβερνήσεων ΔΗΣΑΚΕΛ που μετατρέπουν την πατρίδα μας σε προτεκτοράτο της Τουρκίας και επανατοποθέτηση του Κυπριακού στην ορθή του βάση ως διεθνές πρόβλημα εισβολής και κατοχής.

Οι πολίτες οφείλουν να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων .  Να υπερβούν τα προσωπικά συμφέροντα, συνήθειες και ταμπού και να δώσουν στους δύο διεκδικητές της Προεδρίας το ηχηρό μήνυμα ότι απορρίπτουν τις εθνικά μειοδοτικές, κοινωνικά καταστροφικές και οικονομικά διεφθαρμένες πρακτικές τους, προειδοποιώντας τους ότι θα σταθούν απέναντί στη συνέχισή τους.